Dworek Starościński

Do najważniejszych atrakcji gminy należy również Stadnina Koni w Białce, znana w kraju i na świecie jako ceniony ośrodek hodowli koni czystej krwi arabskiej. Stadnina funkcjonuje od wielu lat jako miejsce o wysokiej renomie hodowlanej oraz centrum wydarzeń związanych z jeździectwem.

Cennym walorem przyrodniczym gminy jest rezerwat „Wodny Dół”, którego malownicze wąwozy lessowe i bogata roślinność przyciągają miłośników natury. Przez jego obrzeża wytyczono około 14-kilometrową ścieżkę turystyczną, która pełni funkcję edukacyjno-rekreacyjną. Trasa prowadzi przez tereny Miasta i Gminy Krasnystaw, obejmując obszary chronionego krajobrazu. Ścieżka należy do najbardziej atrakcyjnych tras pieszych w okolicy, oferując zarówno spokojne leśne odcinki, jak i efektowne panoramy.

Jeszcze w połowie XIX wieku grunty zespołu należały do pobliskiej krasnostawskiej parafii rzymskokatolickiej pw. św. Franciszka Ksawerego. Dawny dwór, wzniesiony został w I poł. XIX w. Wybudowany jest w stylu klasycystycznym, zwrócony frontem na południe. Drewniany o konstrukcji zrębowej na rzucie prostokąta. Otynkowany i podpiwniczony, z czterokolumnowym portykiem od frontu W 1865 r. władze carskie dokonały konfiskaty majątku, który przeszedł pod władanie Skarbu Imperium – a konkretnie władz guberni. Został on oddany w dzierżawę w pierwszej kolejności rodzinie Dziewickich, którzy mieszkali w Krasnymstawie przez wiele lat. Po pobycie rodziny Dziewickich została w naszym mieście pamiątka w postaci skromnej budowli. Jest nią grób rodzinny na krasnostawskim cmentarzu parafialnym. Ostatnimi dzierżawcami była rodzina Radomyskich. Henryk Radomyski pełnił funkcję Burmistrza Krasnegostawu. Został on aresztowany przez Niemców i zamordowany na Zamku Lubelskim w lutym 1942 r. Po 1944 r. ziemia dworska została rozparcelowana, a zabudowania przekazywano w zarząd różnym instytucjom. Majątek rządowy „Starostwo Krasnostawskie” składał się przed wojną z dwóch folwarków: „Starostwo”, na terenie którego stał dwór oraz folwarku „Rońsko”. Obecnie dworek został poddany gruntownemu remontowi i od października 2015 r. stanowi siedzibę Centrum Integracji Społecznej.